Te (kana)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Japanese_Hiragana_kyokashotai_TE.png/100px-Japanese_Hiragana_kyokashotai_TE.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Japanese_Katakana_TE.png/100px-Japanese_Katakana_TE.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Japanese_Hiragana_kyokashotai_DE.png/100px-Japanese_Hiragana_kyokashotai_DE.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Katakana_de.png/100px-Katakana_de.png)
Te – dziewiętnasty znak japońskich sylabariuszy hiragana (て) i katakana (テ). Reprezentuje on sylabę te. Pochodzi bezpośrednio od znaku 天 (obydwie wersje). Po dodaniu dakuten w obydwu wersjach znaku (で i デ) reprezentuje on sylabę de.
Znaki te/de w wersji z katakany mogą być używane do tworzenia sylab niewystępujących w czystej japońszczyźnie, a jedynie w zapisie wyrazów pochodzenia obcego (w katakanie), np. di (ディ).
Znak de w wersji z hiragany używany jest w gramatyce japońskiej jako partykuła:
- wskazująca miejsce akcji;
- wyznaczająca ograniczony czas lub ograniczoną przestrzeń fizyczną;
- wskazująca środek, sposób, materiał narzędzie itp.;
- wskazująca przyczynę, powód;
- wskazująca na pojedynczego lub zbiorowego wykonawcę czynności;
- wskazująca ograniczony wymiar czasu, wartości, ilości itp.[1]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Słownik japońsko-polski. Warszawa: Wiedza Powszechna, Fundacja Japońska, 1997, s. 93-94. ISBN 83-214-1140-1.